Od 1923 był członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej, został także sekretarzem generalnym Centralnego Związku Robotników Budowlanych, wszedł w skład redakcji pisma Robotnik Budowlany. Od 1923 współpracował jako felietonista z pismem Naprzód. W listopadzie 1924 został redaktorem naczelnym nowo powołanego przez Wiktora StachowiakaAndrzej Notkowski, Prasa Polskiej Partii Socjalistycznej 1918-1939 : przegląd wydawnictw terenowych. Cz. 2, „Kwartalnik Historii Prasy Polskiej” (28/2), 1989, s. 25. dziennika Głos Poznański, które upadło jednak w lutym 1925, następnie został członkiem redakcji pisma Naprzód (do 1931). Był sekretarzem krakowskiego Okręgowego Komitetu Robotniczego PPS. Wszedł w skład zarządu Syndykatu Dziennikarzy Krakowskich. Należał do organizatorów Krakowskiej Spółdzielni Mieszkaniowej na Krzemionkach. W 1931 wyjechał na stałe do Warszawy, w latach 1931–1934 był członkiem Rady Naczelnej PPS. W 1935 opublikował częściowo autobiograficzną powieść Miłość i sprawa, w której krytycznie opisał także krakowskie środowisko PPS i redakcję Naprzodu. W II połowie lat 30. publikował w PolityceAndrzej Notkowski Prasa Polskiej Partii Socjalistycznej 1918-1939. Przegląd wydawnictw terenowych. Cz. 2, w: Kwartalnik Historii Prasy Polskiej, nr 28/2 (1989), s.