W 1909 planowała rozpoczęcie studiów medycznych, ale sprzeciwił się temu ojciec, który twierdził, że swe córki wychowuje na żony dla zacnych mężów, a nie na emancypantki. W 1911 wyjechała na ośmiomiesięczny kurs gospodarstwa wiejskiego do Wyższej Szkoły Gospodarczej hrabiny Cecylii Plater-Zyberk w podwarszawskich Chyliczkach. Od 1913 do 1915 przebywała w Rzymie, gdzie samodzielnie zgłębiała filozofię, teologię, patrystykę oraz historię sztuki. Nie zależało jej na dyplomach, ale starała się zdobywać wiedzę w drodze samokształcenia, m.in. posiadła umiejętność biegłego posługiwania się pięcioma językami.
Była znajomą Marii Ledóchowskiej, której dzieło, Sodalicja Klaweriańska, zrobiło na niej duże wrażenie. Pierwsze koła klaweriańskie założyła w Berlinie w 1916 i w Poznaniu w 1917. W 1918 została sekretarką dzieła Pastor Bonus w Wiedniu. W 1919 powróciła do Polski (w Poznaniu, od 1917 mieszkali jej rodzice) i przez jeden semestr studiowała na nowo otwartym Uniwersytecie Poznańskim. Zaczęła wygłaszać coraz liczniejsze wykłady i prelekcje o tematyce misyjnej. Z jej inicjatywy powstały w 1924 Koła Misyjne Gimnazjalne i Młodzieży Pracującej, a w latach 1925–1927 Akademickie Koła Misyjne na wszystkich polskich uniwersytetach oraz na Politechnice Gdańskiej.