W 1926 założyła Związek Misyjny Nauczycieli, a w 1927 Związek Misyjny Polek i Dzieło Misyjne dla Zakonów. Potem była także inicjatorką powstania Związku Misyjnego Kleru. W 1926 przeszczepiła na polski grunt Towarzystwo Świętego Piotra Apostoła. Była przedstawicielem Polski na międzynarodowych zjazdach misyjnych w Litomierzycach (1926) i Lowanium (1928). W 1927 współorganizowała taki zjazd w Poznaniu. Nigdy nie piastowała etatowych funkcji w organizacjach, w których działała, utrzymując się z tłumaczeń i artykułów prasowych. Jej wysoka aktywność i bezinteresowność nie była postrzegana pozytywnie przez wszystkich działaczy etatowych, w związku z czym w 1928 wycofała się z wszelkich prac organizacyjnych.
W 1933 wydała książkę Trzy drogi życia. Rzecz o zadaniach życia ze szczególnym uwzględnieniem misjonarzy świeckich. W 1930 wysłała memoriał do papieża z postulatami włączenia przepisów regulujących sytuację prawną świeckich apostołów do Kodeksu prawa kanonicznego. Nadal prowadziła prelekcje i pisała artykuły do gazet. Pracowała też w środowisku osób bezdomnych mieszkających w barakach na terenach po Powszechnej Wystawie Krajowej. Z bedomnymi spędzała m.in. święta Bożego Narodzenia. Swoje doświadczenia opisywała w prasie. Zajmowała się też walką z alkoholizmem i analfabetyzmem na Kresach wschodnich.