Lednica Niemiecka – dawna kolonia józefińska, założona w 1784 na gruntach wsi Lednica Dolna, na południowo-wschodnim przedmieściu Wieliczki, wzdłuż obecnej ulicy Gdowskiej.
Historia Po I rozbiorze Polski wytyczono nową drogę z Wieliczki do Gdowa, biegnącą przez zabudowania upaństwowionego browaru w Lednicy Dolnej. Po południowej stronie drogi powstała niemiecka kolonia, złożona z kilkunastu regularnie rozplanowanych działek, o granicach widocznych do dziś. Nie zachowały się natomiast zabudowania budowane według schematu: murowane domy w układzie szczytowym, za nimi podwórze z zabudową gospodarczą, na końcu stodoła i ogród. W okresie późniejszym Lednica Niemiecka stanowiła samodzielną gminę o nazwie Lednica Niemiecka (Deutsch Lednica) galicyjskiego powiatu wielickiego. Według źródeł z końca XIX wieku również sąsiedzka Mierzączka była zamieszkała przez potomków kolonistów józefińskich. W 1797 Wieliczka wykupiła miejscowości dawnej żupy wielickiej, tj. Lednicę z Mierzączką. Mieszkańcami Lednicy Niemieckiej zostali koloniści wyznania luterańskiego, pochodzący z NadreniiParafia Ewangelicko-Augsburska w Krakowie - Historia - Filiał w Wieliczce. Zatrudnieni byli do pracy w kopalni soli.