W obozie wysokie funkcje nadzorujące i kontrolujące pełniło około 20–30 niemieckich SS-manów.
W czasie wojny w obozie były 24 duże baraki mieszkalne, obok baraków o innym przeznaczeniu. Baraki mieszkalne miały po 84 metry długości i 10 metrów szerokości. W barakach stały żelazne łóżka bez materaców. Wcześnie rano na zewnątrz odbywały się apele. Więźniowie pracowali od około godziny 7 rano do 7 wieczorem. Racje żywnościowe były niedostateczne. Chleb był racjonowany. Ten, kto miał pracę był (tymczasowo) zwolniony z obowiązku deportacji np. porządkowi, pielęgniarze itd. Dokument, który zwalniał czasowo z przymusu deportacji nazywał się Sperre. W szczytowym okresie w baraku przeznaczonym dla 400–500 osób, musiało spać nawet 1000 ludzi, a w całym obozie przebywało po 18 000 ludzi. Jedna część baraku była przeznaczona dla kobiet i dzieci, a druga dla mężczyzn.