W czasie wywiadu, udzielonego przed objęciem nowego stanowiska, powiedział m.in. że „uwielbia uczyć”, w przeciwieństwie do pełnienia nudnych rutynowych obowiązków dyrektora. Mimo to podjął się zadania, uznając za swój cel uczynienie „Wellington” świetną, bardzo ekscytującą szkołą, która wniesie wkład w rozwój Wielkiej Brytanii. Za potrzebne uznał szybkie wprowadzenie koedukacji. Podkreślał też, że sukces szkoły zależy od nauczycieli, od których oczekuje pasji, entuzjazmu, energii, wiary i miłości. Po sześciu latach pozycja Wellington College na listach rankingowych była wyższa o 193 miejsca.
W 2006 roku A. Seldon współtworzył stowarzyszenie G20 Schools, zrzeszające rosnącą liczbę społecznych (niezależnych) szkół średnich z różnych krajów świata, których dyrektorzy dzielą się swoimi doświadczeniami w czasie corocznych konferencji. Uruchomił też w Wellington pierwszy w Wielkiej Brytanii ogólnodostępny kurs Wellbeing (zob. dobrostan subiektywny, dobrostan psychiczny), zgodny z propozycjami Martina Seligmana, twórcy pojęć wyuczona bezradność i psychologia pozytywna. Wprowadził też w kierowanych przez siebie szkołach program rozwijania „uważności” (zob. medytacja mindfulness, gestalt) dla uczniów i pracowników.