Po ogłoszeniu wyroku został umieszczony w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen (1939-1942), a następnie Flossenbürg (1942-1945), gdzie został uwolniony przez armię amerykańską. umieścił go w swojej powieści „Długa noc”.

W 1945 r. założył organizację KPD w Lipsku, a w 1946 został członkiem SED. W 1949 r. został dyrektorem ds. kultury w fabryce benzyny w Böhlen (VEB Böhlen). W latach 1950–1954 był członkiem Komisji Kultury Izby Ludowej NRD, jednocześnie był dyrektorem kulturalnym zakładów Kirowa w Lipsku (Betriebes Kirow-Werke Leipzig – SAG). W latach 1955–1962 pracował jako prorektor ds. studenckich w Niemieckiej Akademii Państwa i Prawa w Poczdamie (Deutsche Akademie für Staats- und Rechtswissenschaft – DASR). W latach 1962–1965 był konsulem generalnym NRD w Gdańsku, następnie dyrektorem Muzeum w Sachsenhausen (1966-1976). Był członkiem Międzynarodowego Komitetu Sachsenhausen i Okręgowego Komitetu Antyfaszystowskiego Ruchu Oporu w PoczdamieAndreas Herbst (red.), Winfried Ranke, Jürgen Winkler: So funktionierte die DDR. Band 3: Lexikon der Funktionäre.