odbyła staże w Instytucie Slawistyki Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu w Ratyzbonie, na uczelniach w Magdeburgu, Greifswaldu, Neapolu, Wrocławiu i w innych miastach). Przez dwadzieścia lat była lektorem języka czeskiego w Letniej Szkole Studiów Słowiańskich w Brnie.
Działalność Swoją działalność naukową rozpoczęła od badań dialektologicznych, zajmując się cechami fonetycznymi i morfologicznymi gwar na południe od Ostrawy. Jej prace badawcze w dużej mierze poświęcone są słowotwórstwu historycznemu języka czeskiego. Po serii badań dotyczących derywacji przysłówków wydała monografię Tvoření staročeských adverbií (1984).
Do głównych jej zainteresowań należą słowotwórstwo i morfologia współczesnej czeszczyzny. Autorka podręczników bohemistycznych przeznaczonych zarówno dla studentów czeskich, jak i obcokrajowców, w tym publikacji: Problémy současné české morfologie (1977), Tvoření slov v současné češtině (1980), Základní kurs češtiny pro cizince (1971) i Praktická cvičení z češtiny. Przyczyniła się do powstania rozdziału Morfologie (współautorstwo z Markiem Nekulą) we współredagowanej publikacji Příruční mluvnice češtiny (1995, 1996, 2000), która otrzymała nagrodę Rektora Uniwersytetu Masaryka.