Aleksandar Cincar-Marković cyr. Александар Цинцар-Марковић (ur. 20 czerwca 1889 w Belgradzie, zm. 1945 tamże) – serbski polityk, prawnik i dyplomata, minister spraw zagranicznych Jugosławii (1939–1941).
Życiorys Był jednym z czwórki dzieci komendanta żandarmerii płk. Marko Cincar-Markovicia i Aleksandry. Po ukończeniu gimnazjum w Belgradzie odbył studia prawnicze na uniwersytecie belgradzkim, które ukończył dyplomem w 1911. Studia kontynuował we Freiburgu i w Berlinie. Pracę doktorską obronił w Paryżu. Jako oficer rezerwy piechoty brał udział w wojnach bałkańskich. W czasie I wojny światowej wraz z armią serbską przeszedł przez Albanię i znalazł się na Korfu, gdzie zastał go koniec wojny.
W lipcu 1918 rozpoczął pracę w ministerstwie spraw zagranicznych Królestwa SHS. Brał udział w konferencji pokojowej w Paryżu jako sekretarz Nikoli Pasicia. W 1921 pełnił funkcję jugosłowiańskiego konsula w Trieście. W latach 1923–1925 pracował w poselstwie w Tiranie, początkowo jako I sekretarz, a następnie radca. W 1925 objął stanowisko dyrektora Wydziału Bałkańskiego w ministerstwie spraw zagranicznych, które pełnił przez rok. W 1926 przebywał na placówce w Budapeszcie, a następnie w Paryżu, Sofii i w Wiedniu. W 1930 był radcą ambasady w Paryżu.