Po wykluczeniu wpływu zaburzeń współwystępujących, wykorzystuje się specjalne techniki behawioralne, by ustanowić regularną pory snu. Korzystanie z leków nie jest zalecane, chyba że problemy ze snem nie słabną lub gdy mają negatywny wpływ na dziecko lub rodzinę. Leki powinny być używane w porozumieniu z lekarzem, który ma doświadczenie w terapii autyzmu u dzieci i młodzieży lub w medycynie snu dziecięcego.

Terapia dorosłych Osiowe objawy autyzmu

Dorosłym, z problemami w interakcjach społecznych, którzy nie mają trudności w uczeniu się (lub są one umiarkowane), zaleca się grupowe programy treningu umiejętności społecznych (oparte na teorii społecznego uczenia się). Osobom, dla których forma grupowa będzie zbyt trudna, proponowany jest tryb indywidualny. Treningi te powinny wykorzystywać: modelowanie, informację zwrotną (przekazywaną przez członków grupy), dyskusje, oraz zawierać wyraźne zasady i sugerowane strategie radzenia sobie w sytuacjach trudnych społecznie. Podczas interwencji nie powinny być wykorzystywane techniki ułatwionej komunikacji.