W 1972 r. Whittingham opracował pierwsze baterie litowe wielokrotnego ładowania. Pięć lat później wraz z Johnem B. Goodenoughem napisał książkę o magazynowaniu energii w ujęciu chemii ciała stałego, a w 1981 r. utworzył nowe czasopismo Solid State Ionics, które redagował przez kolejne 20 lat. W 1984 r. przeszedł do laboratorium firmy Schlumberger-Doll i przez cztery lata kierował tam własnym zespołem badawczym. Pod koniec lat 80. wrócił do pracy akademickiej i podjął pracę na State University of New York at Binghamton (1988 r.), po tym jak zainteresowanie przemysłu badaniami spadło. Przez pięć lat był prorektorem ds. nauki, a przez sześć wiceszefem fundacji badawczej uczelni. W tym czasie japońskie koncerny, w szczególności SONY, poczyniły duże postępy w komercjalizacji litowych baterii wielokrotnego użytku, i kiedy Whittingham wrócił do badań nad akumulatorami, Japończycy byli wówczas bardziej zaawansowani.
W czasie pracy na Uniwersytecie Stanforda poznał późniejszą żonę Georginę, doktorantkę literatury latynoamerykańskiej, z którą doczekał się dwojga dzieci.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Oksfordzkiego Kategoria:Amerykańscy chemicy Kategoria:Brytyjscy chemicy Kategoria:Ludzie urodzeni w Nottingham Kategoria:Nobliści – chemia Kategoria:Urodzeni w 1941