mały|Bakczysaraj w nocy w pierwodruku „Sonetów Adama Mickiewicza” z 1826 roku mały|Bakczysaraj w nocy w tomie 1 zbioru „Poezye Adama Mickiewicza” z 1899 roku
Bakczysaraj w nocy (incipit Rozchodzą się z dżamidów pobożni mieszkańce) – siódmy sonet z cyklu sonetów krymskich autorstwa Adama Mickiewicza. Po raz pierwszy został opublikowany w 1826 roku, natomiast dokładna data powstania poematu nie jest znana.
Treść sonetu Siódmy sonet z cyklu, pozornie został zainspirowany został zwiedzaniem Bakczysaraju w nocy. Jednakże z rzeczywistym Bakczysarajem wiąże go, poza tytułem, jedynie obecny w 10 i 11 wersie, obraz (aczkolwiek też tylko częściowo rzeczywisty) północno-wschodniej krawędzi znajdującego się tam wąwozu, natomiast pozostałe wersy przedstawiają całkowicie niekonkretne i nierealne obrazy. Podróżny (jedno z wcieleń Krymskiego Pielgrzyma, człowieka o gorzkiej i skomplikowanej przeszłości, świadomego wyobcowania i samotności, który jednak zachował poznawczą ciekawość świata), utożsamiany z podmiotem lirycznym został w tym sonecie całkowicie ukryty, na rzecz elementów epickich, co stanowi między innymi o nowatorstwie tego sonetu.