Dopiero w przypadku braku zgody po trzykrotnej wymianie pism możliwe było głosowanie członków obu delegacji wspólnie.
Skład W skład Izby Panów wchodzili mianowani arcyksiążęta domu habsburskiego, wiryliści, członkowie dziedziczni i członkowie dożywotni.
Wirylistami (mającymi prawo zasiadania w izbie z racji swoich funkcji) byli hierarchowie kościelni: rzymskokatoliccy arcybiskupi Wiednia, Pragi, Salzburga, Gorycji, Ołomuńca, Lwowa i Zadaru, arcybiskup Lwowa obrządku bizantyńsko-ukraińskiego, arcybiskup Lwowa obrządku ormiańskiego, prawosławny metropolita Bukowiny, rzymskokatoliccy biskupi Brixen, Wrocławia, Krakowa, Seckau, Trydentu, Lublany, Lewantu i Gurk.
Członkami dziedzicznymi byli przedstawiciele rodów książęcych (w tym mediatyzowanych) i arystokratycznych. Członków dożywotnich mianował cesarz.