Ostatnie posiedzenie Izby Panów odbyło się 30 października 1918. Organem legislacyjnym Republiki Niemieckiej Austrii zostało jednoizbowe Tymczasowe Zgromadzenie Narodowe, które 12 listopada tego roku ogłosiło, że Izba Panów została zniesiona.
Kompetencje Izba Panów miała równorzędne kompetencje legislacyjne z Izbą Poselską. Projekt ustawy musiał uzyskać aprobatę w obu izbach, by zostać uchwalony. Ponieważ skład Izby Panów nie pochodził z wyborów, była ona organem stałym. Jednak działała w okresach odpowiadających kadencjom Izby Poselskiej.
W sprawach wspólnych dla obu części monarchii w miejsce parlamentów funkcjonowały tzw. Delegacje (niem. Delegationen), zwoływane corocznie przez cesarza, na zmianę w Wiedniu i Budapeszcie. Delegacje liczyły po 60 członków obu parlamentów (20 z izby wyższej i 40 z niższej, przy czym przy podziale miejsc z izb niższych obowiązywał parytet terytorialny) i obradowały nad tymi samymi sprawami, ale osobno, porozumiewając się na piśmie aż do osiągnięcia zgody.