Podległe stargardzkiej komendzie, na których ładowały się transporty, były następujące stacje kolejowe z bocznicami: Pyrzyce, Lipiany, Widuchowa, Głazów, Myślibórz, Rów, Dolice, Choszczno, Siekierki (stare Łysogórki), Drawno, Żółwino, Prostynia, Kiełpino, Cybowo. Zadaniem WKK było organizacyjne i nadzorcze zabezpieczenie w obsługiwanym przez siebie rejonie przewozów wojskowych planowania centralnego i okręgowego. Komendant WKK posiadał uprawnienia rozkazodawcze w stosunku do komendantów transportów wojskowych odnośnie do przestrzegania przepisów w czasie załadowania, przewozu i wyładowania transportów wojskowych. Sprawował także nadzór w stosunku do żołnierzy przebywających na obiektach kolejowych w rejonie odpowiedzialności służbowej. Komendantowi WKK podlegli oficerowie komunikacji wojskowej mieli prawo do kontroli żołnierzy, w tym wygląd zewnętrzny, dokument tożsamości, przepustki, rozkaz wyjazdu. W okresie istnienia komendy, oprócz wymienionych poniżej komendantów, służbę pełnili: mjr Roman Omiecki, mjr Marian Buczyński, por. Henryk Jabłoński. Oficerowie komendy nadzorowali liczne załadunki, rozładunki w okresie intensywnego szkolenia, ćwiczeń. Byli wielokrotnie wyróżniani, w tym przez szefa Służby Komunikacji Wojskowej płk Stanisława Kaftana.