Konstrukcja Nadwozie tramwajów serii 6–7 przypominało wyglądem nadwozie tramwajów z serii 1–5, które dostarczono do Brna w 1903 r. Konstrukcję nadwozia tworzył szkielet z walcowanych stalowych profili i drewna, przy czym dolne części boków wagonu wykończono drewnianymi deskami. Dach z nadbudówką wykonano z drewnianych desek pokrytych płótnem. W przedziale pasażerskim umieszczono drewniane siedzenia w układzie 2+1. Nadwozie zamontowano na dwuosiowym wózku napędzanym silnikami typu GE 58 o mocy 25,74 kW (35 KM). Nastawniki B 6-8 umożliwiały ustawienie 9 stopni jazdy oraz 7 stopni hamowania hamulcem elektrodynamicznym. Rezystory wchodzące w skład układu regulacji mocy silników umieszczono pod podłogą. Wnętrze tramwaju oświetlono lampami elektrycznymi. Fabrycznie tramwaje wyposażono w odbieraki pałąkowe, wymienione w latach 30. XX w. na lirowe. Pierwotnie tramwaje otrzymały barwy ciemnobrązowe, zastąpione w latach 1906–1910 biało-czerwonymi.
Od tramwajów z 1903 r. odróżniały się zabudowanymi platformami wejściowymi (w związku z tym większą masą) i innym rozmieszczeniem okien. Nie wprowadzono zmian w wyposażeniu elektrycznym i podwoziu.
Dostawy W 1904 r.