Muzzioli zarazem pozostał wierny tematyce antycznej, w obrazach takich jak Ofiara ślubna (1883), zakupionym przez miasto Triest, czy Bachanalia, który odniósł duży sukces zarówno na wystawie mediolańskiej w 1886, jak i na późniejszej światowej ekspozycji w Paryżu (1889). Od 1887 na pokazach publicznych wystawiał wyłącznie obrazy związane tematycznie ze starożytnym Rzymem, wśród których do najwybitniejszych należał Pogrzeb Brytanika (1888), prezentowany na dorocznej krajowej wystawie sztuk pięknych w Bolonii (1888).Jego „archeologiczna” wierność antycznym szczegółom uzasadniała wówczas porównywanie go z Alma-Tademą, którego oczywisty wpływ widoczny jest w nastrojowych „rzymskich” scenach rodzajowych (Zaloty, Idylla).
W 1891 wybrano go do Rady Sztuk Pięknych przy ministerstwie oświaty. Nieuleczalnie chory, zmarł jako zaledwie 40-letni; jego pogrzeb stał się szczególnym wydarzeniem w życiu publicznym Modeny. Zorganizowana tam wkrótce pośmiertna wystawa 126 prac malarza (listopad 1894) wywarła silne wrażenie, istotnie poświadczając wartość jego dorobku twórczego.
Uwagi