Był politycznie związany z Tomaszem Masarykiem i jego Czeską Partią Postępową. W latach 1907–1911 promował interesy czeskiego systemu edukacji jako członek austro-węgierskiej Rady Cesarskiej. Po ustanowieniu niezależnego państwa czechosłowackiego został sekretarzem stanu w Ministerstwie Edukacji i Oświecenia Narodowego. W tym charakterze odgrywał zasadniczą rolę w powoływaniu zasłużonych nauczycieli-praktyków na stanowiska ministerialne. Propagował swoje koncepcje reform czeskiego systemu edukacji i dalszego rozwoju edukacji dziewcząt.
W 1920, wyczerpany i rozczarowany poziomem wdrażania reform szkolnych, odszedł ze stanowiska ministra. Po odpoczynku (zwolnienie lekarskie) wrócił na Wydział Artystyczny Uniwersytetu Karola, gdzie pracował przez dwa następne lata. Wziął potem kolejne zwolnienie lekarskie i 11 stycznia 1925 zmarł. Pochowano go na Cmentarzu Olszańskim w Pradze.