Parodia holokaustu).
Rzeczywisty życiorys W rzeczywistości Wilkomirski urodził się 12 lutego 1941 w miejscowości Biel w Szwajcarii, a nie – jak twierdził – na Łotwie. W dodatku wcale nie był Żydem, ale Szwajcarem i to w rodzinnym kraju spędził całą wojnę. W jego akcie urodzenia, do którego dotarł Ganzfried, wpisane było nazwisko Bruno Grosjean. Z dokumentu wynikało, że był nieślubnym dzieckiem Yvone Grosjean, która oddała go do sierocińca. W 1957 r. chłopca przygarnęła rodzina adopcyjna z Zurychu i Grosjean przyjął ich nazwisko Dössekker. Dziennikarz oprócz przybranej rodziny odnalazł także rodzinę biologiczną, w tym wuja chłopca Maxa Grosjeana, z którym się skontaktował i uzyskał szereg nowych informacji. Wynikało z nich jednoznacznie, że cała historia opisana we Fragments była wytworem wyobraźni autora, a nie rzeczywistością.
W rzeczywistości Binjamin Wilkomirski nazywał się więc Bruno Grosjean, a po adopcji Bruno Dössekker. W swoim dorosłym życiu był wytwórcą klarnetów oraz profesjonalnym muzykiem, który na nich grał.
Autorzy opisujący „sprawę Wilkomirskiego” jako jego inspirację do napisania wspomnień wskazują inne sfałszowane wspomnienia z holokaustu – powieść Malowany ptak napisaną w 1965 r. przez amerykańskiego pisarza pochodzenia żydowskiego – Jerzego Kosińskiego.