wybuch. Publiczność byłaby zaskoczona, ale ponieważ wcześniejszy przebieg sceny był absolutnie zwyczajny, w tym zaskoczeniu nie byłoby nic interesującego. Teraz rozpatrzmy suspens. Bomba jest pod stołem i publiczność o tym wie, prawdopodobnie widziała podkładającego ją terrorystę. Publiczność wie, że bomba wybuchnie o pierwszej, i wie też, że teraz jest za piętnaście pierwsza, bo w scenografii pokoju jest zegar; ta sama obojętna rozmowa staje się nagle ogromnie interesująca, bo publiczność bierze w niej udział. Ma ochotę ostrzec osoby znajdujące się na ekranie” – argumentował w wywiadzie, który przeprowadzał François Truffaut.
Przykłady W tragedii Sofoklesa Król Edyp z 429 p.n.e. suspens osiągany jest poprzez ukrywanie wiedzy, że to Edyp zabił swojego ojca Lajosa. Odbiorcy, świadomi, że to Edyp w końcu dokona odkrycia, dzielą się niepewnością i obawami bohatera, gdy podąża on za prawdą o swojej przeszłości. W opowiadaniu George’a Washingtona Cable’a Jean-ah Poquelin (1875) czytelnik chce poznać przyczynę dziwnego zapachu i niewyjaśnionego zniknięcia brata. W powieści Marka Twaina Pudd’nhead Wilson (1895) czytelnik przewiduje wynik zamiany czarnego niemowlęcia na białe. W powieści A Gathering of Old Men (1983) pióra Ernesta J.