Najwcześniejsze wzmianki Najwcześniejszymi pieczęciami z herbem (bez klejnotu) były pieczęcie Dubslaffa Clest z 1385 roku i Pribbeslausa Clesta. Klejnot w postaci tylko trzech włóczni pojawił się na pieczęciach Drewsa Cleista z 1537 roku i Asmusa Kleista z 1595 roku. Trzy róże pojawiają się w klejnocie po raz pierwszy na pieczęci Wilhelma Kleista z 1617 roku. Z jeszcze innej pieczęci, Ewalda Joachima Kleista z roku 1699 znana jest wersja herbu bez hełmu i klejnotu z godłem pozbawionym pasa. Wersja pełna i barwna herbu po raz pierwszy pojawiła się na mapie Pomorza Lubinusa z 1618 roku. Wymieniana jest także przez herbarze Ledebura (Wappenbuch der Preussischen Monarchie, 1828), Bagmihla (Pommersches Wappenbuch, 1854), "Nowego" Siebmachera (Der Adel des Königreichs Preußen, 1857), oraz Klingspora (Baltisches Wappenbuch, 1882). Wersja określona jako odmiana jest jedyną wersją znaną polskim herbarzom. Znajduje się na ilustracji do rękopisu herbarza Dachnowskiego z około 1620 roku.
Herbowni Kleist (Celest, Clest, Klajst, Kleisten, Kleisters, Klejst, Klest, Kleszcz, Kleyst, Klisz, błędnie Gleist).
Rodzinie tej błędnie przypisuje się także herb Doręgowski.