thumb|Epitafia w kościele w Warszawie thumb|Epitafium w Wilkowie Wielkim thumb|Epitafium w Przerzeczynie-Zdr. Epitafium (z epi-taphios, „nad grobem”, „na kamieniu nagrobnym”Online Etymology Dictionary.) – napis umieszczony na nagrobku lub pomniku, upamiętniający lub sławiący zmarłego.
Charakterystyka epitafium Forma epitafium ukształtowana się w Atenach w V wieku p.n.e., w trakcie wojen z Persami: było ono zwięzłym i krótkim utworem, często o charakterze panegirycznym. Tekst poetyckiego epitafium zapisywano w skróconej formie dystychu elegijnego; niezwykle rzadko w nim wspominano wprost o śmierci i umieraniu, nie nazywając ich po imieniu, o ile nie dotyczyło to zabójstwa.
Epitafia nie stroniły od czarnego humoru, jak np. w tekście na steli z IV – III wieku p.n.e.:
Niemal równolegle z rozwojem epitafiów w postaci klasycznej – podniosłej, patetycznej i poważnej, przebiegał ich rozwój w formie humorystycznej – komicznej lub satyrycznej. O ile pierwsze przeznaczano głównie na nagrobki, to drugie powstawały ku uciesze i rozrywce, stanowiąc tym samym swoiste remedium na lęki związane z nieuchronnością śmierciM. Parlicki (red.), Jowialna twórczość funeralna: Antologia wesołych epitafiów i nagrobków, s. 8.. Wśród znanych twórców podobnych epitafiów stworzonych w polszczyźnie wymienić można m.in.