Powstańcy byli zmuszeni zakończyć prowadzenie walk w obliczu przewagi sił wroga. 24 sierpnia 1919 r. komendant powstania, por. Alfons Zgrzebniok wydał rozkaz zaprzestania walk. Pierwszy zryw powstańców, choć zakończył się przegraną przygotował podstawy pod kolejne bunty na Śląsku.
Po zakończeniu I powstania śląskiego ze strony władz niemieckich nastąpił okres brutalnych nagonek i polowań na uczestników zbrojnej rebelii, postrzeganej przez rząd niemiecki jako zdrada stanu. Licznie aresztowani powstańcy zostali wypuszczeni na wolność w wyniku amnestii ogłoszonej przez władze niemieckie w dniu 1 października 1919 r.
Pod koniec stycznia 1920 r. rozpoczął się wyjazd wojsk niemieckich z Rybnika. W ten sposób na śląskim obszarze plebiscytowym wcielano w życie nakaz władz zwycięskich państw sojuszniczych o rozwiązaniu wszystkich organizacji paramilitarnych i wycofaniu regularnych formacji wojsk niemieckich.