W eksplozji nikt nie zginął, jednak obroty banku znacznie spadły, a klienci masowo rezygnowali z jego usług.

Jeszcze w 1974 roku Ludowy Front przerzucił „Carlosa” do Paryża. Terrorysta zorganizował w mieście serię ataków bombowych na budynki gazet i stacji radiowych, które wyrażały się z sympatią o Izraelu. Wenezuelczyk zaprosił również do miasta aktywistów Japońskiej Armii Czerwonej. Japończycy wkrótce po wylądowaniu na lotnisku Paryż-Orly zostali ujęci przez francuski kontrwywiad. „Carlos”, obawiając się, że Japończycy zaczną sypać innych terrorystów, zorganizował operację mającą wymusić zwolnienie ich z aresztu. 13 września 1974 komando Japońskiej Armii Czerwonej wdarło się do ambasady Francji w Hadze i wzięło 11 zakładników, w tym ambasadora Jacques’a Senarda. Rewolucjoniści w zamian za uwolnienie zakładników zażądali zwolnienia japońskich komunistów. Sam „Carlos” został w Paryżu, gdzie 15 września wrzucił granat ręczny do domu handlowego Drugstore Publicis na rogu bulwaru Saint-Germain i rue de Rennes. W eksplozji zginęły dwie osoby, a 34 zostały ranne. Atak na dom handlowy zmiękczył rząd francuski, który zdecydował się wypuścić Japończyków. Francuski kontrwywiad nie wiedział o zaangażowaniu Ramíreza w akty terroru, ten jednak na wszelki wypadek wyjechał z Francji.