Prowadzone są obecnie prace badawcze nad połączeniem obrazu dotykowego z dźwiękiem. Osoba poznająca rysunek, przesuwając palcem po jego powierzchni, generuje dotykiem pliki dźwiękowe z informacjami uzupełniającymi obraz.
Podział Tyflografiki podzielić można na tworzone dla osób niewidomych oraz tworzone przez osoby niewidome. Mogą to być odwzorowania tłoczone w różnych materiałach (np. karton, preszpan, plastik, blacha), haftowane, drukowane w sposób wypukły, uwypuklane na papierze pęczniejącym, układane z gotowych elementów magnetycznych lub samoprzylepnych, wykonywane technologią płukania polimerowego, czy też powstające dynamicznie na ekranach dotykowych lub nanoszone na dłoń osoby niewidomej. Odmianą tyflografiki są też wydruki 3D. W tym kontekście rysunki wypukłe podzielić można na tworzone ręcznie lub mechanicznie, trwałe i nietrwałe, a także powtarzalne i niepowtarzalne.
Odmianą tyflografiki jest tyflomapa.