Zadania, szkolenie, stacjonowanie, sprzęt mały|prawo|240px|Drawno. Były 083 posterunekNa zdjęciu teraźniejsza siedziba UM w Drawnie, gdzie od 1950 zafunkcjonował 083 posterunek obserwacyjno-meldunkowy Zadaniem batalionu było wykrywanie celi przeciwnika, które prowadzono wzrokowo i słuchowo poprzez posterunki obserwacyjno-meldunkowe 49 batalionu, a jedynymi środkami technicznymi były stoliki kursowe, lornetki, dwa aparaty telefoniczne AP-48, busola, zegar – budzik i pięć kilometrów kabla telefonicznego. We własnym zakresie, w razie potrzeby, żołnierze batalionu wykonywali drewnianą wieżę, dół nasłuchowy i schron. Posterunki 49 batalionu były rozmieszczone w pasie przygranicznym w odległości 4–5 km od granicy, były od siebie oddalone o 8–10 km, głębokości 10–12 km i tworzyły kompanijne rejony obserwacyjno-meldunkowe o szerokości 60 km, głębokości 30 km, albo batalionowy rejon o szerokości 80 km i głębokości 60 km. System obserwacji przestrzeni powietrznej i wczesnego ostrzegania był dość prymitywny. Meldunek z posterunku od obserwatora do Głównego Posterunku Obserwacyjno-Meldunkowego docierał w czasie nie dłuższym niż 3-4 minuty. 3 kompania miała 15 posterunków na odcinku Międzyzdroje – Helze (na południe od Cedyni).