W pierwszej połowie XV wieku (do 1434 roku) obwarowania uzupełniono drugą, niższą linią muru obronnego. Zewnętrzny pierścień wzmocniony był także sześcioma basztami, z których większość była bezimienna. Jedna została wzniesiona w narożniku północno-zachodnim tuż przed Wieżą Kleszą (zachowana do dziś), obok niej po stronie północnej była Baszta Prochowa, a trzy kolejne po stronie północnej i jedna od południa były bezimienne. Mur zewnętrzny został wzmocniony dodatkowymi przedbramiami przy Bramie Wysokiej, Mniszej, Gwoździarskiej oraz furtach Zamkowej i Kościelnej.
Do miasta prowadziło pięć bram i dwie furty. Od zachodu wjeżdżało się Bramą Wysoką (Górną), od północy Bramą Mniszą, Bramą Rybacką (w późniejszym okresie nazywaną Gwoździarską) i Bramą Wodną, a od wschodu Bramą Rzeźniczą (zwaną także Kotlarską) i Młyńską. Oprócz nich istniały jeszcze dwie furty po stronie południowej: Zamkowa i Kościelna.
Z licznych średniowiecznych fortyfikacji miasta zachowały się do czasów współczesnych nieliczne fragmenty murów obronnych, brama wjazdowa do zamku biskupiego, Wieża Klesza, tuż obok niska baszta bezimienna, Wieża Prochowa oraz Wieża Młyna Kieratowego.