Justin Todorowicz Łyczuk (ros. Юстин Тодорович Лычук, ukr. Юстин Тодорович Личук, ur. 27 października 1901 we wsi Stecowa w powiecie śniatyńskim w Królestwie Galicji i Lodomerii, Austro-Węgry (obecnie w rejonie śniatyńskim w obwodzie iwanofrankiwskim), zm. 28 marca 1986 tamże) – przewodniczący kołchozu w rejonie śniatyńskim, dwukrotny Bohater Pracy Socjalistycznej (1961 i 1977).
Życiorys Urodził się w wielodzietnej rodzinie chłopskiej. Skończył dwie klasy szkoły wiejskiej, w 1928 z powodu biedy i braku ziemi wyjechał do Kanady w poszukiwaniu pracy, gdzie przez 4,5 roku pracował w różnych rejonach, zajmując się rolnictwem. Pracował również w International Nickel Company w kopalniach i budownictwie. Za udział w mityngach został aresztowany i uwięziony, następnie w 1932 deportowany do Polski. Po powrocie w rodzinne strony pracował w gospodarstwie domowym, po agresji ZSRR na Polskę i aneksji tzw. zachodniej Ukrainy został wyznaczony przewodniczącym tymczasowego komitetu rewolucyjnego powiatu śniatyńskiego. 14 marca 1940 wstąpił do nowo powstałej arteli rolniczej „17 września”. Po ataku Niemiec na ZSRR w 1941 został ewakuowany, pracował jako kombajnista w sowchozie hodowli owiec na Kaukazie i później do 1945 jako ślusarz w Barnaule.