Krystalizacja in situ jest to jedna z technika krystalizacji. Termin in situ oznaczający "w miejscu" odnosi się do wielu dziedzin. W krystalografii oznacza on zazwyczaj przeprowadzenie procesu krystalizacji na główce goniometrycznej dyfraktometru bądź w komorze wysokociśnieniowej. Znanych jest wiele metod krystalizacji, które ze względu na sposób przeprowadzenia mogą zostać nazwane in situ. Techniki te pozwalają na otrzymanie kryształów bądź kokryształów substancji, związków gazowych, ich kompleksów, układów ciekłokrystalicznych, cieczy jonowych, materiałów wybuchowych, hydratów gazów i cieczy, czyli takich układów, których krystalizacja jest niezwykle trudna lub wręcz niemożliwa, czy też bardzo czasochłonna w klasyczny sposób.

Technika krystalizacji in situ R. Boesego (wspomagana laserem) Jedna z technik została zaproponowana przez Rolanda Bosego (University of Duisburg-Essen) w latach 90 XX wieku. Oparta jest na metodzie topienia strefowego. W technice tej sprzęga się ze sobą przystawkę niskotemperaturową z laserem. Proces krystalizacji kontrolowany jest poprzez Optical Heating and Crystaliization Device (OHCD).