Technika ta nie zawsze doprowadza do otrzymania monokryształu. W niektórych przypadkach otrzymuje się oligokryształy. Rozdzielenie sieci krystalicznych pochodzących od poszczególnych komponentów jest możliwe i w ogólności nie stanowi przeszkody w integracji danych uzyskanych metodą dyfrakcji promieni rentgenowskich na monokrysztale w celu uzyskania struktury przestrzennej badanego układu chemicznego.
Przykładowy zastosowania metody Metoda ta wykorzystywana jest głównie do krystalizacji mieszaniny substancji, które w temperaturze pokojowej są cieczami. Prostymi związkami chemicznymi, które wykazują taką właściwość są m.in.: alkany i aminy. Struktura krystalograficzna większości układów tego typu zostały poznane dopiero po zastosowaniu metody krystalizacji in situ. Przykładowe prace to:
Krystalizacja alkanów Krystalizacja amin Krystalizacja hydratów amin