Zawarte w ich dziełach doświadczenia były przeżywaniem czegoś nieokreślonego, co znajduje się u podstaw wszystkich rzeczy, ale czego jasnej idei nigdy nie mamy, a co jednocześnie ma charakter absolutny – doświadczenia stawania się, które początkowo wyraża się w homeryckiej wizji oceanu jako ojca wszechrzeczy, by przejść następnie w ideę wody Talesa z Miletu jako arché (ἀρχή), czy w inne metaforyczne idee jego następców.