został redaktorem naczelnym głównego periodyku filozoficznego „Przegląd Metafizyki i Moralności" (Revue de Métaphysique et de Moral). Zmarł 19 czerwca 1974 r., pozostawiając bogatą spuściznę naukową, a także kilka zbiorów poezji – poezja była bowiem jego życiową pasją. Widział w niej źródło odnowy filozofii.

Wkład w rozwój filozofii Wahl był zasłużonym historykiem i propagatorem myśli filozoficznej. Przez kilkadziesiąt lat odgrywał ważną rolę we francuskim życiu filozoficznym, zasiadając w ważniejszych gremiach naukowych i dydaktycznych, inspirując dzięki temu nowy styl i nowe kierunki badań. Poprzez swoje wykłady na Sorbonie i ogłaszane drukiem prace przyczynił się (obok Aleksandra Kojeva), do odrodzenia zainteresowania Heglem na gruncie francuskim, we wczesnych latach trzydziestych. To on, w parę lat później, głosząc hasło „powrotu do konkretu” i wprowadzając poprzez pionierskie studia do świadomości filozoficznej Francuzów spuściznę S. Kierkegaarda, przyczynił się do stworzenia gruntu dla egzystencjalizmu, nie podzielając jednakże tego stanowiska. To on również współtworzył istotny dla dzisiejszej tożsamości filozofii francuskiej wizerunek M.