Oba ataki zostały odparte, ale dopiero po częściowym zajęciu kwatery głównej pułku Argyll i zniszczeniu wszystkich domów w Ghyvelde. Z inicjatywy Francuskiego Czerwonego Krzyża wynegocjowano rozejm w dniach 3–6 października, aby umożliwić ewakuację 17 500 francuskich cywilów oraz rannych zarówno po stronie alianckiej, jak i niemieckiej. Rozejm został przedłużony, aby umożliwić Niemcom przywrócenie obrony, która została zdjęta, aby umożliwić ewakuację.
9 października zadania związane z oblężeniem przejęła 1 Czechosłowacka Brygada Pancerna pod dowództwem gen. Aloisa Liški. Czechosłowacy dokonywali częstych wypadów na wschodnie przedmieścia Dunkierki w celu utrudnienia funkcjonowania wojskom przeciwnika i wzięcia jeńców. Największy z tych ataków, przeprowadzony 28 października (w Święto Republiki Czechosłowackiej) zakończył się sukcesem i wzięciem ponad 300 jeńców. W listopadzie 1944 r. doszło do szeregu czeskich ataków i odwetowych niemieckich kontrataków, głównie we wschodniej części miasta. Zimą warunki bytowe obu walczących stron stały się bardzo trudne. Nisko położone tereny poza miastem zostały zalane, tworząc naturalną barierę utrudniającą dostęp do miasta i bardzo utrudniając ruch samochodowy oraz budowę kwater żołnierskich.