Ewolucja języka – proces polegający na przeobrażaniu się słownictwa i struktury gramatyki danego języka pod wpływem zmian w społeczności językowej (myślowych, ekonomicznych, kulturalnych) lub innych czynników.
W ewolucji językowej wyróżniane są dwie przeciwstawne tendencje:
dyferencjacja – rozwarstwianie się języka podstawowego na mniejsze kody komunikacyjne; integracja – stopniowe ujednolicanie się odrębnych języków, pojawianie się na ich gruncie wspólnych cech; scalanie się dialektów.
Tempo ewolucji językowej nie jest zawsze jednakowe: w zależności od okresu dochodzi do dużych albo niewielkich zmian. Tempo zmian zależy też od płaszczyzny języka, np. słownictwo jest bardziej chwiejne od struktury dźwiękowej. Zmiany językowe są przeważnie niezauważalne dla jednostki. Ich świadectwem może być współistnienie w języku wariantów.
Wypracowano kilka koncepcji tłumaczących historyczną zmienność języka: koncepcja dywergentnego rozwoju – języki spokrewnione, wywodzące się ze wspólnego prajęzyka, powstają w wyniku migracji przedstawicieli wspólnoty prajęzykowej; teoria falowa – innowacje powstają w pewnym środowisku, rozchodząc się jak fale po wrzuceniu kamienia do wody;