Wiele gatunków jest uprawianych jako rośliny ozdobne. Uprawiane są w ogrodach, często w koszach, wiszących doniczkach (amplach) na zewnątrz w strefie klimatu łagodnego, wolnego od mrozu. W strefie klimatu chłodniejszego uprawiane są jako rośliny doniczkowe w pomieszczeniach. Jako rośliny wilgociolubne – wymagają dość obfitego podlewania i zraszania, choć opisywane są także jako względnie odporne na różne warunki, także w zakresie ekspozycji na światło. Do gatunków uprawianych najczęściej należą: dawalia kanaryjska i Mariesa, a poza tym: dawalia wydęta, nitkowata, mocna, tasmańska i in.
Nazwa rodzajowa upamiętnia szwajcarskiego botanika Edmonda Davalla (1763–1798).
Morfologia Pokrój Średnich rozmiarów paprocie, których liście osiągają zwykle do ok. 45 cm wysokości (najdłuższe ma dawalia rozłożysta o liściach ponad 1 m długości). Kłącza długie rozmaicie wykształcone – czasem cienkie (poniżej 3 mm średnicy – sekcja Humata) lub grube (do 20 mm średnicy – sekcja Davallodes), czasem pokryte białym woskiem (w efekcie szarawozielone), zawsze natomiast okryte łuskami, zwykle od nasady podzielonymi, na brzegu ząbkowanymi lub zakończonymi włoskami.