Willi Herold (ur. 11 września 1925 w Lunzenau, zm. 14 listopada 1946 w Wolfenbüttel) – niemiecki zbrodniarz wojenny, znany również jako Kat z Emsland.
Pod koniec II wojny światowej Herold opuścił armię niemiecką i udawał kapitana Luftwaffe, po czym zorganizował masową egzekucję 172 dezerterów i więźniów politycznych przetrzymywanych w niemieckim obozie karnym. Herold został później aresztowany przez siły brytyjskie, 29 sierpnia 1946 r. został uznany za winnego przez brytyjski sąd wojskowy w Oldenburgu, skazany na śmierć i stracony za zbrodnie wojenne 14 listopada 1946 roku w więzieniu Wolfenbüttel.
Młodość Został wykluczony z Hitlerjugend, ponieważ – jak twierdził po aresztowaniu – pomijał organizowane tam wydarzenia i założył własny gang indiański. Po skierowaniu do RAD (niem. Służba Pracy Rzeszy) zaczął praktykę jako kominiarz. Wkrótce po swoich 18. urodzinach jesienią 1943 r. Herold został powołany do wojska i przeszedł podstawowe szkolenie jako spadochroniarz. Nieco później walczył we Włoszech, między innymi w bitwie pod Monte Cassino i bitwie pod Anzio.
Po klęsce we Włoszech, umieszczono go w specjalnej jednostce na froncie zachodnim, która miała za zadanie powstrzymywać napór aliantów na północ Niemiec.