Zygfryd Czempisz (ur. 9 września 1910 w Berlinie, zm. podczas II wojny światowej będąc żołnierzem Wehrmachtu) – polski piłkarz.

Czempisz był wychowankiem Diany Katowice, którą reprezentował w zawodach lekkoatletycznych oraz piłce nożnej do 1934 roku. Dodatkowo uprawiał piłkę ręczną w Pogoni Katowice, w barwach której osiągnął w sezonie 1934 tytuł mistrza Polski. W 1935 roku przeszedł do Ruchu Chorzów i występował w nim do momentu wybuchu II wojny światowej. Czempisz zdobył z drużyną w tym czasie trzykrotnie mistrzostwo Polski (1935, 1936, 1938). W latach 1933–1935 rozegrał dwa spotkania towarzyskie w reprezentacji Śląska.

Kariera sportowa Zygfryd Czempisz urodził się 9 września 1910 w Berlinie. Był wychowankiem Diany Katowice. W młodości uprawiał lekkoatletykę. W wieku szesnastu lat uczestniczył w zawodach lekkoatletycznych o odznakę Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. Wygrał w skoku wzwyż, zaś z wynikiem 4,6 metra zajął drugie miejsce w skoku w dal. We wrześniu 1931 roku zajął trzecie miejsce w biegu na 200 metrów podczas zawodów lekkoatletycznych Stowarzyszenia Młodzieży Polskiej o mistrzostwo Śląska w kategorii seniorów. W sekcji piłki nożnej grał na pozycji napastnika.