Eustachy Knobelsdorf, także: Eustachius von Knobelsdorff, Alliopagus (ur. 20 sierpnia 1519 w Lidzbarku Warmińskim, zm. 11 czerwca 1571 we Wrocławiu) – kanonik warmiński i wrocławski, humanistyczny poeta łaciński.
Życiorys Eustachy Knobelsdorf urodził się 20 sierpnia 1519 w Lidzbarku Warmińskim. Był synem tamtejszego burmistrza Jerzego i Anny z domu Schonjohann. Rodzina przesiedliła się z Dolnego Śląska do Prus w czasie wojny trzynastoletniej. Najpierw nauki pobierał w gimnazjum w Chełmnie, które ukończył w 1533. W 1536 wyjechał na studia uniwersyteckie do Frankfurtu nad Odrą. Rok 1537 był punktem zwrotnym w jego karierze. Z okazji mianowania Jana Dantyszka na biskupstwo warmińskie napisał panegiryk, w którym gratulował mu nominacji. Utwór spodobał się biskupowi i w podziękowaniu za panegiryk biskup ogłosił w Krakowie obszerny poemat autobiograficzny Carmen paraeneticum ad Constantem Alliopagum, a następnie zaopiekował się karierą młodego i zdolnego Knobelsdorfa. Dzięki wsparciu Dantyszka Eustachy Knobelsdorf zdobył wszechstronne wykształcenie (zwłaszcza w zakresie filozofii, greki i łaciny, teologii i prawa) na uniwersytetach we Frankfurcie nad Odrą, Wittenberdze, Lipsku, Lowanium, Paryżu i Orleanie (1536–1544).