Mimo efemeryczności osady, nazwa rogatek i jej głównej ulicy utrzymała się.
W latach 1816–1823 w Warszawie wzniesiono nowe pawilony rogatkowe zaprojektowane przez Jakuba Kubickiego. Powstało wtedy 18 pawilonów w stylu klasycystycznym. Architekt ustawił je parami i nadał każdemu zespołowi inny wygląd. W jednym pawilonie urzędował dozorca policji (będący przedstawicielem Urzędu Municypalnego), a w drugim poborca podatkowy, który przyjmował opłaty za wjazd do miasta. Do czasów współczesnych zachowały się rogatki Grochowskie i Mokotowskie.
Nowe Rogatki Jerozolimskie wzniesiono w 1818 na planie koła. Były wśród najpóźniej ukończonych rogatek tego projektu i wyróżniały się kolistym rzutem. W 1823 doprowadzono tam od strony wschodniej nową szeroką arterię – Nową Drogę Jerozolimską (obecne Al. Jerozolimskie), stanowiącą przedłużenie dawnej Drogi Jerozolimskiej (prowadzącej od granicy miasta do Nowej Jerozolimy). Nowa droga była wyjątkowo prosta i była najszerszą ulicą Warszawy, obsadzoną kilkoma rzędami topól. W tym samym czasie zmodernizowano trakt Krakowski, a styk obu ulic ukształtowano w okrągły plac. Na placu tym zbiegały się również drogi biegnące pod wałem, późniejsze ulice Towarowa i Raszyńska.