Stępki okrętów położono w 1925 roku, a zwodowane zostały w roku 1926.
Okręt Stocznia Początek budowy Wodowanie Wejście do służby „Ronis” Loire 1925 1 lipca 1926 1927 „Spidola” Normand 6 października 1926
Dane taktyczno-techniczne thumb|left|Rzut boczny okrętów typu Ronis Okręty typu Ronis były okrętami podwodnymi konstrukcji dwukadłubowej o długości całkowitej 55 metrów, szerokości 4,8 metra i zanurzeniu 3,6 metra. Wyporność normalna w położeniu nawodnym wynosiła 390 ton, a w zanurzeniu 514 ton. Okręty napędzane były na powierzchni przez dwa silniki wysokoprężne o łącznej mocy 1300 KM, a pod wodą poruszały się dzięki dwóm silnikom elektrycznym o łącznej mocy 700 KM. Dwa wały napędowe poruszające dwoma śrubami zapewniały prędkość 14 węzłów na powierzchni i 9 węzłów w zanurzeniu. Zapas paliwa wynosił 19 ton. Zasięg wynosił 1600 Mm przy prędkości 14 węzłów w położeniu nawodnym i 85 Mm przy prędkości 4,5 węzła w zanurzeniu. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 50 metrów.
Okręty wyposażone były w sześć wyrzutni torped kalibru 450 mm: dwie stałe dziobowe oraz dwa obracalne podwójne aparaty torpedowe usytuowane przed i za kioskiem, zakryte osłonami, z łącznym zapasem ośmiu torped. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło działo przeciwlotnicze kal. 75 mm M1925 L/35 oraz dwa karabiny maszynowe kal.