Typologia krzesiw sztabkowatych Typologię krzesiw sztabkowatych opracował jako pierwszy A. Kokowski, następnie temat ten badał M. Jonakowski, który opracował nową typologię tych narzędzi. Typologia krzesiw sztabkowatych M. Jonakowskiego różni się znacznie od wcześniejszej, gdyż skupia się na stopniowej ewolucji form samego krzesiwa, a nie na ich jedno- lub dwudzielności.
Według typologii M. Jonakowskiego krzesiwa sztabkowate dzielą się na: mały|435x435px|Typologia krzesiw sztabkowatych wg M. Jonakowskiego Typ I – typ ten posiada umieszczone u góry uszko, powstałe w wyniku zagięcia zwężającej się górnej części sztabki. Krzesiwa tego typu dzieli się na dwa podtypy:
IA – uszko zakończone prosto IB – uszko wywinięte esowato
W obydwu podtypach, uszko może występować w trzech różnych wariantach, wyodrębnionych na podstawie sposobu ukształtowania uszka względem symetrii zabytku:
1 – uszko symetryczne 2 – uszko niesymetryczne prawostronnie (niesymetryczne od strony otwartej) 3 – uszko niesymetryczne lewostronnie (niesymetryczne od strony zewnętrznego łuku uszka)
Wszystkie wyodrębnione warianty krzesiw można także podzielić ze względu na kształt zakończenia części pracującej na podwarianty: