Kontrataki dwóch niemieckich dywizji pancernych zmusiły żołnierzy South Saskatchewan do powrotu na linię wyjściową i uderzyły w batalion wspierający z Pułku Essex Scottish, który stracił ponad 300 ludzi, walcząc przeciwko 12 Dywizji Pancernej SS. Tymczasem na wschodzie reszta I Korpusu Pancernego SS stoczyła największą bitwę pancerną kampanii normandzkiej, przeciwko siłm brytyjskim biorącym udział w operacji Goodwood. Do końca dnia Pułk South Saskatchewan stracił 282 ludzi, a grań wciąż znajdowała się w rękach wroga.
Simonds był zdeterminowany, by zdobyć wzgórze. Wysłał dwa bataliony, Black Watch i Calgary Highlanders, aby ustabilizować sytuację, oraz wykonać niewielkie kontrataki do dnia 21 lipca, w którym udało się powstrzymać formacje pancerne Dietricha. Zanim operacja została odwołana, siły kanadyjskie utrzymywały kilka przyczółków na wzgórzu, w tym bezpieczną teraz pozycję w punkcie 67. Cztery dywizje niemieckie nadal utrzymywały szczyt. W sumie działania wokół wzgórza Verrières podczas operacji Atlantic spowodowały ponad 1300 ofiar po stronie kanadyjskiej.