Przykładami nanokryształów typu II są układy CdTe/CdSe, CdSe/ZnTe, ZnTe/CdTe, CdS/ZnSe, InP/CdS i /CdS.
Synteza Synteza nanokryształów rdzeń/otoczka składa się z dwóch etapów. Najpierw otrzymuje się nanokryształy rdzenia o określonym rozmiarze. W drugim etapie, bezpośrednio lub pośrednio po wyodrębnieniu nanokryształów rdzenia z mieszaniny reakcyjnej, nakłada się otoczkę. Wstrzykując na przemian prekursor metalu i niemetalu można kontrolować rozmiar otoczki.
Zastosowanie Nanokryształy rdzeń/otoczka otrzymuje się najczęściej w postaci koloidalnej, zawierającej ligandy (hydrofobowe lub hydrofilowe) związane z powierzchnią nanomateriału, co pozwala na uzyskanie stabilnych dyspersji nanokryształów w rozpuszczalnikach niepolarnych i polarnych. Możliwość przetwarzania koloidalnego luminescencyjnego nanomateriału półprzewodnikowego w wodzie wykorzystuje się przede wszystkim do obrazowania in vitro i in vivo materiałów biologicznych. Natomiast dyspersje luminescencyjnych nanomateriałów w rozpuszczalnikach organicznych pozwalają na uzyskanie cienkich warstw luminoforów, co wykorzystuje się w elektronice, przede wszystkim przy otrzymywaniu diod emitujących światło (LED, QD-LED).
Przypisy
Kategoria:Krystalografia Kategoria:Półprzewodniki Kategoria:Luminescencja