Jeszcze w tym samym roku Delmacjusz wykazał swe zdolności administracyjne tłumiąc rebelię na Cyprze i likwidując tam uzurpację KalocerusaBrewiaria dziejów rzymskich, dz. cyt, s. 132 (przypis)..
Został zamordowany we wrześniu 337, być może na polecenie lub z milczącym przyzwoleniem jednego z synów-następców – Konstancjusza II, zainteresowanego usunięciem dodatkowych kandydatów do władzy cesarskiejEpitome de Caesaribus (40,18) mówi o śmierci rąk żołnierzy.. Eutropiusz mówi wprost o spisku zawiązanym przez żołnierzy i kuzyna KonstancjuszaBreviarium ab Urbe condita 10,9., do którego części wschodniej cesarstwa należały ziemie zarządzane przez Delmacjusza, co w zarodku stwarzało sytuację konfliktową. O ile Aureliusz Wiktor wyraża wątpliwość co do inspiratora morderstwaLiber de caesaribus 41,22., to Zosimos formułuje wyraźne oskarżenie pod adresem nowego cesarzaHistoria nova II 40,2..