być może nawet zdarzy mu się w obliczu narodu i Monarchy mówićCytat z dziennika Juliana Antoniewicza za Irmina Kotlarska, Rola autorytetu nauczyciela domowego w kształtowaniu kompetencji komunikacyjnej arystokraty w I połowie XIX wieku ..., s.137. W latach 1823–1825 mieszkał w Paryżu i uzupełniał edukację w zakresie architekturyRys życia Jana Bogdana Tarnowskiego, wydał Walery Wielogłowski, Kraków 1850, s. 9.. W 1831 za udział w powstaniu listopadowym pozbawiony przez władze rosyjskie majątków odziedziczonych po matce na Wołyniu, m.in. Horochowa przeniósł się do Galicji.
Ziemianin, w latach 1842-1850 właściciel dominium w Dzikowie (obejmującego miasto Tarnobrzeg, wsie: Dęba, Dzików, Furmany, Grabiny, Miechocin, Przyszów, Sielec, Tarnowska Góra, Trześń, Wielowieś, Zakrzów, Żupawa, części wsi Grębów i Sobów oraz przysiółków Jeziorko i Rogalin) oraz dóbr KoćmierzówKrzysztof Ślusarek, W przededniu autonomii Własność ziemska i ziemiaństwo zachodniej Galicji w połowie XIX wieku, Warszawa 2013, s. 119, 377-378.. Wraz ze swym ojcem był współorganizatorem muzeum i biblioteki w pałacu w DzikowieKatarzyna Paduch, Jan Feliks Tarnowski i jego dzikowska biblioteka na przełomie XVIII i XIX wieku, "Saeculum Christianum" – pismo historyczno-społeczne t. 20, 2013, s. 140.