Był także projektantem niektórych założeń ogrodowych w Dzikowie (obecnie Tarnobrzeg), oraz założycielem szpitala oraz kasy pożyczkowej w Dzikowie.
Członek Stanów Galicyjskich (1845-1850). Aktywny politycznie w okresie Wiosny Ludów. Poseł do Sejmu Konstytucyjnego w Wiedniu i Kromieryżu (17 lipca 1848 – 7 marca 1849), wybrany w galicyjskim okręgu wyborczym RozwadówJózef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848–1918, Warszawa 1996, s. 348.Spis szczegółowy Deputowanych Galicji na sejm walny do Wiednia, "Jutrzenka" nr 74 z 28 czerwca 1848, s. 304. W parlamencie należał do „Stowarzyszenia” skupiającego demokratycznych posłów polskich. Pełnił w nim funkcję wiceprzewodniczącego przy Sewerynie SmarzewskimProtokoły Koła Polskiego w wiedeńskiej Radzie Państwa (lata 1867–1868), oprac. Zbigniew Fras i Stanisław Pijaj, Kraków 2001, s. 27. Ze względu na nieznajomość języka niemieckiego nie zabierał głosu w obradach parlamentuStanisław Grodziski, Hrabia-profesor. Szkice z dziejów krakowskiego konserwatyzmu, "Krakowskie studia z historii państwa i prawa", tom 3, 2010, pod redakcją Wacława Uruszczaka, Doroty Malec, s. 33.