Brał udział w kampanii Waziristanu 1919–1920, kiedy siły armii brytyjskiej i indyjskiej stłumiły lokalne powstanie w prowincji Waziristan na północnym zachodzie Indii.
Uczęszczając do Staff College w Camberley od 1920 r., w 1923 r. przewidując rolę, jaką w przyszłych działaniach wojennych odegrają czołgi, Hobart zgłosił się na ochotnika do tworzonego właśnie Królewskiego Korpusu Pancernego. Tam zyskał przydomek „Hobo” i był pod wielkim wpływem pism Basila Liddella Harta o wojnie pancernej. Został mianowany instruktorem w Staff College w Quetcie w 1923 r., gdzie służył do 1927 r. W listopadzie 1928 r. Hobart poślubił Dorothę Field, córkę pułkownika C. Fielda z Royal Marines. Mieli jedną córkę. Siostra Hobarta, Elizabeth, poślubiła przyszłego feldmarszałka, Bernarda Montgomery' ego.
W 1934 r. Hobart został dowódcą pierwszej stałej brygady pancernej w Wielkiej Brytanii oraz inspektorem Królewskiego Korpusu Pancernego. Musiał walczyć o zasoby dla swojej jednostki, ponieważ armia brytyjska wciąż była zdominowana przez konserwatywnych oficerów kawalerii. Niemiecki generał Heinz Guderian był na bieżąco z pismami Hobarta, płacąc z własnego żołdu za tłumaczenie wszystkich artykułów opublikowanych przez niego w Wielkiej Brytanii.