W 1937 r. Hobart został Zastępcą Dyrektora ds. Obowiązków Sztabowych (Opancerzonych Pojazdów Bojowych), a następnie Dyrektorem Szkolenia Wojskowego. Awansował na generała dywizji. W 1938 roku Hobart został wysłany, aby sformować i wyszkolić świeżo utworzoną jednostką pancerną o nazwie Siła Mobilna Egiptu (ang. Mobile Force Egypt), chociaż miejscowy generał oparł się jego wysiłkom. Mimo że czasami jednostka ta była określana przez krytyków jako Farsa Mobilna (ang. Mobile Farce), Siła Mobilna Egiptu przetrwała, by później stać się 7 Dywizją Pancerną, znaną całemu światu jako „Szczury Pustyni”.
II wojna światowa Przymusowa emerytura i Home Guard Gen. Archibald Wavell wysłał Hobarta na przymusową emeryturę w 1940 r., opierając się na niesprawdzonych, krytycznych informacjach przekazanych przez War Office ze względu na jego „niekonwencjonalne” poglądy na temat wojny pancernej. Hobart dołączył wtedy do Local Defence Volunteers, później przekształconej w Home Guard jako zwykły kapral i otrzymał zadanie dowodzenia obroną cywilną swojego rodzinnego miasta, Chipping Campden. „Od razu Chipping Campden stało się najeżone doskonale przygotowanymi żołnierzami obrony cywilnej”, a Hobart awansował na stanowisko Zastępcy Dowódcy Rejonu.