thumb|240px|Grób Kazimierza Głębickiego na cmentarzu Powązkowskim Kazimierz Głębicki (ur. w Petersburgu, zm. 11 czerwca 1993 w Warszawie) – polski inżynier mechanik, specjalista w zakresie mechaniki lotniczej.
Życiorys W 1925 ukończył Państwowe Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie, następnie wyjechał do Lille we Francji, gdzie studiował mechanikę lotniczą w Institut industriel du Nord de la France oraz w Instytucie Mechaniki Cieczy na Uniwersytecie w Lille. Do Polski wrócił w 1934 i rozpoczął pracę jako konstruktor w Wydziale Studiów Państwowych Zakładów Lotniczych w podwarszawskim Okęciu. Po wybuchu II wojny światowej walczył w kampanii wrześniowej, 3 października 1939 został ciężko ranny w bitwie pod Kockiem. Po odzyskaniu pełni sił rozpoczął pracę w Dziale Budowlanym PZU, równocześnie zaangażował się w działalność konspiracyjną w Związku Walki Zbrojnej, a następnie w Oddziale II Informacyjno-Wywiadowczym Komendy Głównej Armii Krajowej, gdzie do jego zadań należało m.in. zbieranie informacji o produkcji, sprzęcie i lokalizacji zakładów zbrojeniowych. Dzięki dostarczonym do Londynu przez niego materiałom o produkcji broni V1 i V2, Alianci w dniu 17 sierpnia 1943 roku dokonali nalotu na fabrykę w Peenemünde.