Suprema miała prawo kontrolowania lokalnych trybunałów także poprzez przeprowadzanie inspekcji (wizytacji). Takie wizytacje trybunałów miały miejsce już w początkach XVI wieku i w razie wykrycia nieprawidłowości niejednokrotnie kończyły się usunięciem inkwizytorów z urzędu.

Suprema do 1618 dysponowała dwoma sekretariatami, co było pozostałością po jej przejściowym podziale w latach 1507-1518 na osobne rady dla Kastylii i Aragonii. Jeden sekretariat służył korespondencji z trybunałami kastylijskimi, natomiast drugi, zwany sekretariatem Aragonii, utrzymywał korespondencję z trybunałami z Aragonii, Nawarry, Włoch i Ameryki. Podział na dwa sekretariaty zniesiono z końcem 1618. Oprócz tego od 1633 funkcjonował w ramach Supremy sekretariat spraw finansowych.

Instrukcje Supremy dla lokalnych trybunałów odegrały dużą rolę w ujednolicaniu metod stosowanych przez hiszpańską inkwizycję. Przykładowo, wydane w 1526 i następnie w 1614 instrukcje dotyczące postępowania w procesach o czary w znacznym stopniu uchroniły Hiszpanię od tzw. polowań na czarownice.